Przejdź do treści
Znak Krajowej Izby Doradców Sukcesyjnych: orzeł w koronie nad uściskiem dłoni Zrzeszenie zawodowe Krajowa Izba
Doradców Sukcesyjnych

Jak uzyskać Licencję

Krajowa Izba Doradców Sukcesyjnych

Jak uzyskać Licencję Doradcy Sukcesyjnego KIDS?

Licencja Doradcy Sukcesyjnego KIDS jest potwierdzeniem spełnienia określonych przez KIDS wymagań formalnych oraz pozytywnej weryfikacji wiedzy i kompetencji niezbędnych do profesjonalnego wspierania procesów sukcesyjnych.

Licencja jest ważna 12 miesięcy od dnia zdania egzaminu. Bez odnowienia wpis w rejestrze zostaje jako nieaktywny, a stopień I nie wygasa: można go odnowić testem.

Stopnie licencji

  • Doradca Sukcesyjny KIDS I stopniaI stopień: zdany egzamin Izby. Ukończenie szkolenia daje tylko zaświadczenie.
  • Doradca Sukcesyjny KIDS II stopniaII stopień: co najmniej 24 miesiące stażu od dnia zdania egzaminu, bez okresów zawieszenia, oraz 12 procesów potwierdzonych przez klientów (trwających lub zrealizowanych). Przyznawany na wniosek.
  • Doradca Sukcesyjny KIDS III stopniaIII stopień: co najmniej 36 miesięcy stażu od dnia zdania egzaminu, bez okresów zawieszenia, oraz 40 procesów potwierdzonych przez klientów, liczonych od pierwszej licencji łącznie z procesami z II stopnia.

Staż i liczba procesów muszą być spełnione łącznie. Okresy aktywnego stażu sumują się. Zawieszenie przesuwa termin osiągnięcia progu o czas jego trwania: przy 3 miesiącach zawieszenia 24 miesiące stażu upływają po 27 miesiącach kalendarzowych, a 36 miesięcy po 39 miesiącach kalendarzowych. Większa liczba procesów nie skraca wymaganego stażu. Wyższy stopień nie rozszerza uprawnień prawnika, doradcy podatkowego ani innych zawodów.

Proces jest potwierdzony, jeżeli klient wypełnił ankietę online i zaznaczył w niej, że jest w procesie z doradcą albo go zakończył, albo przesłał do Izby oświadczenie, że jest w procesie z Doradcą Sukcesyjnym KIDS lub go z nim zrealizował. Ankieta i oświadczenie dotyczące tej samej sprawy to jeden proces. Potwierdzenie nie wymaga szczegółów transakcji, wartości majątku ani dokumentów rodzinnych.

Proces uzyskania Licencji obejmuje cztery etapy.

ETAP 1. Aplikacja i kwalifikacja formalna

Zgłoś zainteresowanie licencją. Po wstępnej ocenie Izba przekaże link do formalnego wniosku.

Kandydat składa do Komisji ds. Licencji KIDS wniosek o przyznanie Licencji Doradcy Sukcesyjnego KIDS wraz z wymaganymi dokumentami.

Przy formalnym wniosku, po przyjęciu zgłoszenia, wymagane jest:

  • przedstawienie przebiegu kariery zawodowej z ostatnich 5 lat i doświadczenia w procesach sukcesyjnych,
  • posiadanie pełnej zdolności do czynności prawnych,
  • brak prawomocnego skazania za przestępstwa przeciwko obrotowi gospodarczemu lub mieniu,
  • potwierdzenie wniesienia opłaty egzaminacyjnej,
  • złożenie wymaganych oświadczeń i dokumentów.

Jeżeli wniosek ma braki, Izba wzywa do ich uzupełnienia i wskazuje termin. Wniosek nieuzupełniony w terminie pozostaje bez rozpoznania. Odmowa dopuszczenia do egzaminu zawiera uzasadnienie i wskazanie niespełnionego wymagania.

Po przeprowadzeniu weryfikacji formalnej kandydat otrzymuje decyzję o zakwalifikowaniu do egzaminu.

ETAP 2. Egzamin kompetencyjny

Egzamin na Doradcę Sukcesyjnego KIDS I stopnia przeprowadza Izba. Szkolenie daje tylko zaświadczenie. Celem egzaminu jest weryfikacja zarówno wiedzy, jak i umiejętności praktycznego zastosowania jej w procesie sukcesji.

Zakres merytoryczny egzaminu obejmuje w szczególności:

  • prawo spadkowe i rodzinne - dziedziczenie, zachowek, wspólność i rozdzielność majątkową, podział majątku, darowizny i fundacje rodzinne na poziomie podstawowym;
  • prawo spółek w kontekście podatkowym i sukcesyjnym;
  • prawo podatkowe w kontekście sukcesji;
  • wycenę przedsiębiorstw;
  • rozumienie ekonomicznych i organizacyjnych aspektów sukcesji;
  • umiejętność analizy sytuacji przedsiębiorcy i rodziny biznesowej oraz rozpoznawania potrzeb interesariuszy procesu sukcesji;
  • psychologię sukcesji i zmiany - rozumienie motywacji, emocji, tożsamości zawodowej, przywiązania do firmy oraz trudności związanych z przekazywaniem odpowiedzialności, własności i kontroli;
  • psychologię komunikacji i komunikację międzypokoleniową - aktywne słuchanie, zadawanie pytań, rozpoznawanie potrzeb oraz dostosowywanie sposobu rozmowy do różnych perspektyw i stylów komunikacyjnych;
  • podstawy psychometrii i odpowiedzialnego wykorzystania narzędzi psychometrycznych - rozumienie ich zastosowań i ograniczeń w poznawaniu stylów działania, potencjału oraz współpracy nestorów i sukcesorów, z uwzględnieniem dobrowolności, poufności i wymaganych kompetencji osób prowadzących badanie;
  • podstawy mediacji, negocjacji i facylitacji dialogu rodzinnego - rozpoznawanie źródeł konfliktu, oddzielanie stanowisk od potrzeb i interesów, wspieranie porozumienia oraz rozpoznawanie sytuacji wymagających udziału profesjonalnego mediatora;
  • systemowe rozumienie rodziny biznesowej - analizę ról, relacji, granic, wartości i wzorców międzypokoleniowych oraz ich znaczenia dla decyzji sukcesyjnych;
  • znajomość modelu cykli autonomii - rozumienie usamodzielniania się człowieka, budowania niezależności życiowej i finansowej sukcesora oraz zmiany roli nestora, z uwzględnieniem indywidualnego przebiegu tych procesów;
  • rozpoznawanie mechanizmów ochronnych i barier gotowości do sukcesji - rozumienie znaczenia poczucia bezpieczeństwa, obawy przed utratą wpływu, statusu, przynależności i sensu działania oraz umiejętność prowadzenia rozmowy o tych obawach bez oceniania i wywierania presji;
  • uwzględnianie zdrowia, dobrostanu i etapu życia w planowaniu sukcesji - rozpoznawanie znaczenia przeciążenia, stresu, choroby i ograniczenia zdolności do prowadzenia firmy dla ciągłości zarządzania oraz potrzeb rodziny;
  • przygotowanie nestora do zmiany roli i dalszej aktywności - wspieranie planowania życia po przekazaniu zarządzania, zachowania autonomii, relacji, poczucia celu i bezpieczeństwa finansowego;
  • umiejętność pracy z rodziną, w tym w sytuacjach trudnych i konfliktowych;
  • umiejętność identyfikowania ryzyk oraz budowania możliwych scenariuszy sukcesji, również na wypadek nagłej niedostępności nestora;
  • etykę zawodową i granice kompetencji Doradcy Sukcesyjnego - zachowanie poufności, poszanowanie autonomii uczestników oraz współpracę z prawnikami, doradcami podatkowymi, psychologami, mediatorami i specjalistami ochrony zdrowia;

Egzamin składa się z:

  1. testu online: 100 pytań losowanych z katalogu 300 pytań,
  2. po zdaniu testu - części ustnej przed dwoma egzaminatorami, obejmującej analizę przypadku i symulację pierwszego spotkania z klientem. Termin części ustnej kandydat wybiera w kalendarzu online.

Opłata egzaminacyjna: 1 250 zł.

Katalog pytań i egzamin próbny są dostępne dopiero po przyjęciu zgłoszenia przez Izbę.

ETAP 3. Decyzja o przyznaniu Licencji

Po uzyskaniu pozytywnego wyniku egzaminu Komisja ds. Licencji dokonuje oceny spełnienia wszystkich warunków wymaganych do uzyskania Licencji Doradcy Sukcesyjnego KIDS.

Pozytywny wynik egzaminu sam nie przesądza o przyznaniu Licencji. Kandydat otrzymuje pisemną decyzję wraz z informacją o trybie i terminie odwołania (zob. Odwołania i skargi).

Uzyskanie Licencji wymaga członkostwa w Izbie.

Przed wydaniem Licencji kandydat:

  • składa wniosek o przystąpienie do Izby,
  • zostaje przyjęty uchwałą Zarządu,
  • wnosi roczną składkę członkowską,
  • dopełnia pozostałych wymogów organizacyjnych związanych z uzyskaniem Licencji.

Po podjęciu pozytywnej decyzji:

ETAP 4. Wydanie Licencji

Kandydat otrzymuje Licencję Doradcy Sukcesyjnego KIDS, potwierdzającą uzyskanie kwalifikacji wymaganych przez KIDS.

Licencja jest ważna 12 miesięcy od dnia zdania egzaminu. Bez odnowienia wpis w rejestrze zostaje jako nieaktywny, a stopień I nie wygasa: można go odnowić testem.

Utrzymanie Licencji wymaga ciągłego rozwoju i aktualizowania kompetencji.

Po upływie okresu ważności Licencja może zostać odnowiona zgodnie z zasadami utrzymania licencji KIDS.

Przygotowanie do egzaminu

Egzamin jest otwarty dla każdego, kto spełnia warunki kwalifikacji formalnej z ETAPU 1. Ukończenie konkretnego kursu nie jest warunkiem dopuszczenia do egzaminu. Egzaminator nie ocenia kandydata, którego szkolił.